โรยริน (แต่ไม่สิ้นหวัง)
พระมหาเอกพงษ์ (ศิวคุณ )   สุนฺทรเมธี
 



เหนื่อย   ล้า   ท้อถอย  ท้อแท้  อ่อนแอ  ร้องไห้    หัวเราะ  ชอบใจ   พอใจ   ปลื้มใจ    สุขใจ สิ่งต่าง ๆ ที่กล่าวมาเราปฏิเสธไม่ได้ว่า มันเกิดขึ้นจริงกับเราไม่ว่าเราจะทำงานในแขนงใด  สาขาใด หรืองานอะไรก็ตาม 
                ผมเองก็เป็นอีกผู้หนึ่งที่มีเหตุการณ์ดังกล่าวมา เกิดขึ้นในการทำงาน  การทำงานในองค์กรนี้คือโรงเรียนบาลีสาธิตศึกษา  มจร ทำให้ผมมีความเหนื่อยที่สุด คือ 
  1. เหนื่อย   เหนื่อยใจ เพราะว่าบุคลากรขององค์กรต่างก็ทำงานแบบตัวใครตัวมัน 
  2. ล้า      อ่อนล้า เพราะเราพำนักอยู่ในสถานที่ที่ไกลจากที่ทำงาน จะต้องใช้เวลานานในการเดินทาง  มาเร็ว  กลับดึก
  3. ท้อถอย   ท้อถอยต่อแรงต้านที่เกิดขึ้นกับตัวเอง ทั้งด้านงาน  ด้านเพื่อนร่วมงาน  ด้านสุขภาพร่างกาย  ด้านวิชาการ  ด้านการสอน   ด้านนักเรียน และสภาพแวดล้อม
  4. ท้อแท้     ท้อแท้สิ้นกำลังใจเพราะไอเดียใหม่ ๆ เทคนิคใหม่ๆ แผนการสอนใหม่ ๆ  ไม่เกิดขึ้นกับเรา  ( ทำให้เราย่ำอยู่กับที่ )
  5. อ่อนแอ   อ่อนแอต่ออารมณ์ที่มากระทบ ทั้งที่ปากบอกไม่เป็นไร  แต่ที่ใจสุดอาฆาต
  6. ร้องไห้   ร้องไห้ให้กับวาสนา  โชคชะตา  การกระทำที่ผิดพลาด  ไม่เป็นไปตามเป้าหมายที่ตนคาดหวัง
  7. หัวเราะ    หัวเราะให้กับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเราทั้งที่ดี ( สิ่งที่ปรารถนา ) ที่ไม่ดี ( หัวเราะทั้งน้ำตา ) 
  8. ชอบใจ    ชอบใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นและสร้างประโยชน์ให้กับเรา  เพื่อนร่วมงานให้การยอมรับ  ผู้ใหญ่ให้ความเมตตา
  9. พอใจ     พอใจกับผลงานที่ทำออกมาแล้วมีผู้ให้การยอมรับ  สรรเสริญ   ติชม  แนะนำ
  10. ปลื้มใจ   ปลื้มใจเพราะลูกศิษย์ดี  มีสัมมาคารวะ  ตั้งใจเรียน  ไม่ก้าวร้าว  เรียนวิชาที่เราสอนเข้าใจ  กล้าพูด   กล้าถาม  กล้าตอบ  และกล้าคิด  กล้านำเสนอ
  11. สุขใจ     สุขใจที่ได้เป็นครูและสอนอยู่ในโรงเรียนแห่งนี้  และได้เป็นนาวาลำเก่า ๆ ที่ค่อยเฝ้าส่งศิษย์ขึ้นสู่ฝั่ง  ถึงที่หวังดั่งใจที่เขาต้องการ

นี่แหละครับถึงแม้ว่าผมจะมีความโรยริน  ในบางครั้งผมสิ้นหวัง แต่เมื่อยามใดก็ตามที่ผม
เดินอยู่ข้างนอก  ได้ยินเสียงกระซิบดังกังวาน และขับขานว่า  “ อาจารย์ครับ สวัสดีครับ  อาจารย์จำผมได้ไหม ผมลูกศิษย์อาจารย์ครับ  ผมขอบคุณอาจารย์ที่สอนสั่งผม และทำให้ผมมีวันนี้”  เสียงที่ได้ยินนี้ท่านรู้ไหมว่ามันทำให้ความ  โรยรินสิ้นหวัง   กลับกลายเป็นพลังของการต่อสู้ ของความภูมิใจที่ในชีวิตนี้ที่ได้เป็น  เรือจ้างที่เก่า ๆ แต่สูเจ้ามีคุณค่าจริงๆ  

ผู้ช่วยรองผู้อำนวยการฝ่ายวางแผนและพัฒนา