ลอยลม
พระมหาเอกพงษ์ (ศิวคุณ )   สุนฺทรเมธี
 



                ท่านผู้อ่านครับ  บทความต่อไปนี้เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริงกับตัวของผู้เขียนเอง  ท่านเชื่อหรือเปล่าครับว่าบางสิ่งบางอย่างที่เราฝันก็ไม่เป็นไปตามที่เราฝัน  แต่สิ่งที่เราไม่ได้ฝันมันมักจะเกิดขึ้นจริง เมื่อตอนที่ผมศึกษาอยู่ที่โรงเรียนบาลีอบรมศึกษา  มจร  ผมคิดว่าจะเรียนให้จบแล้วเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถ้าเรียนจบมหาวิทยาลัยผมจะเรียนต่อไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะพอใจแล้วจะลาสิกขาออกไปทำการทำงาน เพื่อประโยชน์ของตนและผู้ให้กำเนิด  แต่เมื่อตอนเรียนอยู่ปี ๔ เทอม ๒  ผมได้มีโอกาสเรียนวิชาชีพครู  ( ปว.ค. ) ด้วย เมื่อเรียนจบหลักสูตรวิชาชีพครู  ตามหลักสูตรวิชาชีพนั้น  ผู้ที่จะจบหลักสูตรได้จะต้องลงภาคปฏิบัติจริง  คือทำการสอนในโรงเรียน  ผมจึงได้มีโอกาสได้รู้จักโรงเรียนบาลีสาธิตศึกษา  มจร ( วัดพระเชตุพน )  เมื่อมาฝึกงานที่โรงเรียนแห่งนี้  ในการทำงานที่โรงเรียนแห่งนี้ ตัวผู้เขียนเองได้รับความเมตตาจากคณะครู  อาจารย์ และเจ้าหน้าที่เป็นอย่างดี  แต่ขอบอกตามตรงเลยนะครับว่า การสอนหนังสือไม่ใช่เรื่องถนัด และมันเป็นสิ่งที่ผมไม่ชอบเลย  ด้วยความที่เรามีครูต้นแบบอยู่ในใจอยู่ท่านหนึ่งเมื่อตอนที่เราเรียนชั้นมัธยมศึกษา จึงได้อาศัยลีลาการสอน ความเป็นกันเองกับนักเรียนทุกคน  ครู อาจารย์ และเจ้าหน้าที่ทุกท่าน  อ่อนน้อม  ถ่อมตน จึงทำให้การสอนของผมเป็นไปด้วยดี 
                ในตอนที่ฝึกงานสอนอยู่นั้นเอง  จึงทำให้รู้ว่า  “ เราก็เป็นคนที่มีความสามารถสอนคนได้เหมือนกัน”  และเมื่อจบหลักสูตรการฝึกสอนแล้ว  ทางคณะครู  อาจารย์ ของโรงเรียนบาลีสาธิตศึกษายังได้ให้ความเมตตาให้เราสอนต่ออีก เนื่องจากมีท่านอาจารย์รูปหนึ่งได้ลาออกไปเป็นเจ้าคณะอำเภอที่ต่างจังหวัด จึงทำให้ผมได้มีโอกาสทำงานด้านการสอนอีกครั้งหนึ่ง  และตั้งแต่นั้นมาผมก็มีเจตคติที่เกี่ยวกับความคิดที่ว่า  “ครู”  คืออะไร   เราจะเป็นครูแบบไหน แล้วผมก็ได้คำตอบที่ว่า “ผมจะเป็นครูที่นักเรียนทุกคนเข้าถึงตัวได้   ไม่เน้นวิชาการจนเกินวัยนักเรียน  ไม่พากเพียรจนเกินคน  ไม่ล้นจนคนรับไม่ได้  และไม่สบายจนลืมตัว” ในตอนนี้เวลานี้ผมจึงขอประกาศว่า “ผมพร้อมที่จะเป็นครู  พร้อมที่จะทุ่มเทเวลาให้นักเรียน  พร้อมที่จะพัฒนาตนเอง เพื่อพัฒนาอนาคตของชาติ  พระศาสนา ตลอดไป”
                ในวาระที่สถานศึกษาแห่งนี้มีอายุครบ  ๖๐  ปี ผมจึงขอขอบคุณโรงเรียนบาลีสาธิตศึกษา  มจร  ( วัดพระเชตุพน ) แห่งนี้ที่ทำให้ผมมีวันนี้
                รักในสิ่งที่เราทำ   และจงทำในสิ่งที่เรารัก 

 

ผู้ช่วยรองผู้อำนวยการฝ่ายวางแผนและพัฒนา